ถอดบทเรียนวิ่งมาราธอนตอนที่ 1 : ได้อะไรจากการวิ่งมาราธอนจริงๆอยากจะเขียนมานานแล้วแต่รอให้วิ่งฮาล์ฟต่ำกว่า 2 ชั่วโมงรอให้วิ่งมาราธอนต่ำกว่า 5 ชั่วโมงซึ่งตอนนี้ทำสำเร็จแล้ว

จึงอยากจะแบ่งปันเผื่อจะมีประโยชน์กับเพื่อนๆพี่ๆน้องๆบ้างครับจากคนที่ไม่เคยวิ่งไกลจากคนที่ไม่ชอบการวิ่งเอาเสียเลยไม่คิดไม่ฝันว่าจะมาวิ่งถึงมาราธอนได้อะไรจากการวิ่งมาราธอน
1.ได้วินัยแน่ๆวิ่งฟันรัน มินิ ไม่ซ้อมก็พอวิ่งได้วิ่งฮาล์ฟไม่ซ้อมวิ่งได้แต่อาจจะเจ็บวิ่งมาราธอนไม่ซ้อม…ยากมากแม้ผมจะมีวินัยเป็นทุนเดิมอยู่บ้างแล้วแต่พอเราต้องฝึกซ้อมเพื่อวิ่งมาราธอนยิ่งทำให้เราต้องเพิ่มวินัยให้มากกว่าเดิมที่สำคัญคือต้องมุ่งมั่นจริงจังโฟกัสให้ชัดไม่ไขว้เขวไปกับเรื่องอื่น

2.ได้สุขภาพเต็มๆถ้าซ้อมให้ถูกต้องไม่หักโหมถ้าซ้อมให้สม่ำเสมอต่อเนื่องเราจะได้ความแข็งแรงกลับมาไม่ต้องเอาสุขภาพไปแลกกับการบาดเจ็บหลายคนยิ่งซ้อมยิ่งเจ็บแม้ไม่ได้อ้วนแต่น้ำหนักลดลงอัตราสมรรถนะทุกๆเรื่องดีขึ้นไม่ว่าจะเป็นอัตราการเต้นหัวใจความฟิตของหัวใจ กล้ามเนื้อแข็งแรง ทนทานมากขึ้น

3.ได้ฝึกสมาธิผมเป็นคนไม่ชอบนั่งสมาธิแต่พอมาเจอการวิ่งสมาธิโดยบังเอิญจึงถูกกับจริตของตัวเองมีโอกาสเข้าโหมดสมาธิบ่อยๆ

4.ได้รู้จักตัวเองมากขึ้นได้เรียนรู้ว่าจิต ใจ ความคิด กายที่เราอยู่กับเขามาตั้งแต่เกิดว่าเขาไหวแค่ไหน เขาทำงานกันอย่างไรเราเข้าใจตัวเรามากน้อยแค่ไหนบางครั้งกิเลสเกิด กายจะประท้วงบางครั้งกายเกิดกิเลส ใจท้อกีฬานี้ถ้าร่างกายไม่พร้อมก็จบ

5.ได้รู้ว่าศักยภาพเรายังซ่อนอยู่เยอะจากที่เคยคิดว่าเป็นปอดเล็กเพราะวิ่งได้ไกลสุดก็ 100, 200 เมตรเป็นนักวิ่งระยะสั้นมาก่อนแต่ในความเป็นจริงเราทำได้กว่าที่คิดไม่เคยคิดว่าเราจะวิ่งมาราธอนได้สุดท้ายเราเปลี่ยนความคิดได้คิดว่าเราคงวิ่งมาราธอนแค่เพียงรายการเดียวก็น่าจะพอแล้ว ไม่เคยคิดว่าจะวิ่งได้อีกรู้ว่าศักยภาพไม่ใช่แค่ใจ ไม่ใช่แค่กายแต่ต้องทำงานร่วมกันอย่างสมดุล

ตอนที่ 2 จะเล่าเรื่องระหว่างเส้นทางมาราธอนว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง เผื่อใครจะไปมาราธอนดูบ้าง

บทความโดย

อ.ณรงค์วิทย์ แสนทอง

© 2015 www.narongwits.com
Top
Follow us: